Elke ervaring zorgt voor inzicht

Een nieuwe wending, een andere start, een toevoeging,...

Eigenlijk heb ik altijd graag geschreven. De laatste jaren kwam ik er niet toe. Een blog of tekst schrijven vanuit mijn eigen opinie was niet aan de orde. Maar ik heb het gevoel dat het nu mag of nu wel aan de orde is... voor alles is een tijd...
We zien wel waar ons dit schrijven brengen zal... ik hoop op deze manier mijn kennis, ervaringen, inzichten, bedenkingen, hersenspinsels met jullie te delen.

Maar waar begin ik? Misschien bij het begin... dan rijst de vraag: waar is het begin?

Alles is energie( naar mijn bescheiden mening), maar toch heeft mijn wezenskern er op een bepaald moment voor gekozen om op te groeien in een gezin ergens te Kortrijk.

Daar deed ik mijn ervaringen op als kind, tiener, jong volwassene . Ik had ook het geluk vaak buiten te kunnen vertoeven op de boerderijen van familieleden als kind. Maar mijn liefde voor het paard heb ik pas ergens rond mijn 11e ontdekt. Ik volgde wel eens een sportkampje , maar de vonk sloeg helemaal over na een sportdag van school. Ik wou echt goed leren paardrijden, op dat moment had ik geen notie van andere mogelijkheden zoals grondwerk, vrijheidsdressuur, ...Maar er was die drang om bij deze dieren te zijn. Vraag me niet waarom ik dat toen zo voelde. Alhoewel ik later in mijn leven wel ontdekte dat tijdens ‘mijn levens in de tijd’ ik wel eerder met paarden werkte. De hond van oma die had mijn hart van jongs af aan al gestolen. Ook mijn mama heeft een liefde voor dieren: ze had als kind een pony en reed later ook paard. Mijn papa groeide op op een boerderij. Thuis waren er kippen, ook wel een vis, later ook een hond.

Maar wat zorgt nu precies dat ik daar opgroeide , die ervaringen opdeed en mijn weg begon in dit fysieke lijf? De Big Bang? Het universum? Alles en niets? Licht en liefde? In ieder geval ben ik ontzettend dankbaar!

Hoe denken jullie daarover? Is de plek waar je opgroeit eerder toeval? Of het lot? Wat leer je /leerde je uit de gezinssituatie waarin je terecht kwam? Hoe voelde dat? Hoe ontdekte je de liefde voor dieren en in het bijzonder voor paarden? Wat was je eerste drijfveer om samen met deze dieren iets te doen? En wat was dat iets doen dan? Soms brengt even daarop terugkijken rust, inzicht, leuke of minder leuke herinneringen,...

Ik hoop dan ook dat jullie aan mijn blogs iets hebben. Misschien is er herkenning, misschien komen er vragen, misschien weerstand, misschien een glimlach.

Denk je dat deze tekst voor anderen zinvol kan zijn, voel je vrij om hem te delen!

Van harte ,
Eline Laperre